مهر

بدون شرح

2010-04-24T08:12:00.000-07:00

از فرات تا به فرا رود خراساان من است

2010-04-21T10:27:00.000-07:00

2010-04-10T06:02:00.000-07:00

فقط می خواستم بگم این صفحه وبسایت نمایشگاه کتاب تهران رو ببینید. عکس آقاهه بزرگ هم میشه. مثلا می تونید بذارید واسه پس زمینه دسکتاپتون!
http://www.tibf.ir/news.aspx?id=979
http://www.tibf.ir/news.aspx?id=985

Melancholy

2010-02-19T13:03:00.000-08:00

I don’t know who said this, “Life is a comedy for the one who thinks and a tragedy for the one who feels.” It must be a tragicomedy for me, but I don’t know why I have not yet felt its comedy.

Pain it is called, that which has enfolded me. I have dragged myself all the long, all these years, holding tight to my heart, keeping it way from the threat of obduracy. I polish it every day with music with letters. All the social forces seem to be commanded to target this puny heart of mine which looks sexy to them. I feel I am satiated with pain; they say you cry when you suffer from pain, but alas, not even a drop of tear.

Is there any where I can fly to? Even if I find solace in the arms of these Concertos and Sonatas or this very oboe, still in the background I hear a neighbor woman say, “Thanks goodness they caught him, he had gone too far, my son. I was afraid I had to collect his body someday.” These stories and the like have been told and narrated again and again by many, writers and laymen, but I won’t let myself be inured to them, never. I can die many times a day, and suffer, and break, and despair, but I cannot be obdurate, no, that I will not allow.

If I were a recluse in a village near Birjand, does it prove me a weak man, a coward, socially stunted? There I know I’ll live a comic life, I’ll just hear the bursting of the water bubbles in my soot-covered kettle, the hissing of its ever-boiling contents, the funny, backbiting, termagant living below, and other innumerable small delights which I prefer to the bigger ones in a city…

Would that they had let me alone!

Life Force! I always sense its antique, hirsute push on my frail back…and I feel the grim looks of the strangers as they look on a solitary bachelor, and the scolding ones of my parents and other ones as they look at their supposedly wretched son who has is so fragile. For them fragility, for myself and those like me, it is feeling.

I wonder how this Second Movement of the Seven sucks my agonies, it succeeds. Where the agony goes then? When you tell your agonized heart to a friend, part of it is discharged, but it is not thrust back to the world, it goes straightly into the heart of your friend. I believe the eyes, like this music, suck others’ pains and soothe the other’s pains.

But, where do you keep, sweet music, those agonies of mine you pull out? I know! You keep them in you, that is why every time I listen to you, you sound different. Poor one! You have the bundled tears of all Mohsens stored in you…

The SL must be very content with his so-called wit...DD

2009-12-21T04:01:00.000-08:00

در اواخر دوران حیات مبارک امام راحل امتحانی دشوار و خطیر، پیش آمد که از خداوند متعال میخواهم آن را با پوشش مغفرت و رحمت خویش بپوشاند و ابتلائات دنیوی را کفاره ی آن قرار دهد.

Nowruz

2009-12-15T00:09:00.000-08:00

بیا بیا دلبروک مو قربون تو شم، دنیا دو روزه

Come, come my nymph, your ransom my life be, this world but brief be

بیا مکن شو روز مو خورشید مو صبح نوروزه

Come and turn not my day, my sun, into night, the dawn of Nowruz it is

دیدی چطو مانند عمر یک سال برفت، سال نو اومد؟

Didn’t you see how thus a year, like life, just went away, the New Year came?

یکسال چنو تندِ برفت که پندری همی دیروزه

One year has gone away so swift, you would think it was yesterday

آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه

O, come! It is Nowruz, this world is but brief

تا عالمی ، جون دلم، چشمم خو ورسوزه

Ever, sugar, my eyes never sleep the nights

بینه که قد تو کمون و پشت مو قوزه

For they see you an evergreen tree, tall, me doubled

بیا بیا افتو فرو شد پشت بوم کم کمکک شو شد

Come! Come! The sun sinking behind the roof, by and by night is here nigh

بیا که باز سر زد ز کوه ماه همچنو یکهو مهتو شد

Come! The moon mounted the mount over again, moonlight it is all of a sudden

بر چه چنی بر چه چنو ایچنو مبو، دلبروک مو

Why it be so, why it be that, it shouldn’t be thus, my sweet dear

ایجور که می بینی زمونه سال به سال کهنه و نو شد

The way you see life is over, anew again, old and new every year

آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه

O, come! It is Nowruz, this world is but brief

تا عالمی ، جون دلم، چشمم خو ورسوزه

Ever, sugar, my eyes never sleep the nights

بینه که قد تو کمون و پشت مو قوزه

For they see you an evergreen tree, tall, me doubled

بیا بیا با هم برم بند دره، یا چار بالا

Come, come! Let us go together to the Dare, or Chaar-e Balaa

مگو صبا دیره صبا ورخه بیا تا برم حالا

Don’t say “later”, later is too late, up up! Go we today

در آن دره دور از همه بی همهمه خرم و خندان

In that Dare, far from crowds, content and merry

دور از شر و شور شره با شرشر او کنم لالا

Far from city, far from madness, lulled we be with water’s murmur…

آی بیا که نوروزه دنیا دو روزه

O, come! It is Nowruz, this world is but brief

تا عالمی ، جون دلم، چشمم خو ورسوزه

Ever, sugar, my eyes never sleep the nights

بینه که قد تو کمون و پشت مو قوزه

For they see you an evergreen tree, tall, me doubled

1. Nowruz: Literally meaning The new day. The Persian New Year which concides with the beginning of Spring.

2. Band-Dare: Literally meaning The Dam of the Valley. It is a dam near Birjand.

3. Chaa-re Balaa: Literally meaning The Upper Four Countryside near Birjand and Band-e Dare

Ode on Solitude

2009-11-25T03:40:00.000-08:00

خوش آن مردی که دلخوشی و غم و همّش،

همه بسته به چند پاره زمین پدریست؛

که فرو برد به عافیت نفسی،

در خاک خویش و از هوای وطنی.

رمه اش او را شیر، مزرعش او را نان،

گله اش او را جامه دهند؛

درختانش او را سایه دهند به تابستان، به زمستانش آتش.

خوشبخت آنکه بی غم، با تنِ درست، قرارِ خاطر،

ساعت ها، روزها و سالیانش، نرم گذر می کنند؛

به روز، آرام

به شب در خواب، سنگین؛ کتاب و دفتر و راحتی

هر دو با هم؛ سرگرمی شیرین؛

و لذتِ بی همانند معصومیت، با اندیشه با هم.

پس بگذار بی نام و بی نشان زندگی کنم؛

درگذرم بی آنکه زاری کند کسی برای من.

وز این دنیا بی آنکه ریگی ببرم،

بگو که من کجا باید بیآرمم.

الکساندر پوپ - محسن قاسمی

کاریکاتور کیهان و پاسخش

2009-09-19T02:46:00.000-07:00

کاریکاتوری که روزنامه کیهان برای استاد شجریان کشیده

و در ادامه....جواب کاریکاتور!

شخصی که می بینید در جوابیه کاریکاتور به هوا بلند شده، برادرحسین یا برادر حسین شریعتمداری، روزنامه نگار اصولگرا و البته نون به نرخ روز خوره. اون بالا خوش بگذره برادر حسین.

کیف کردم!

به بهانه ی جمعه ی سبز

2009-09-17T06:19:00.000-07:00

زبان آتش

(فریدون مشیری)

تفنگت را زمین بگذار

که من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجار

تفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهن

من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کن

ندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو-

تو ای با دوستی دشمن.

زبان آتش و آهن

زبان خشم و خونریزی ست

زبان قهر چنگیزی ست

بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن، شاید

فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید.

برادر! گر که می خوانی مرا، بنشین برادروار

تفنگت را زمین بگذار

تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو

این دیو انسان کش برون آید.

تو از آیین انسانی چه می دانی؟

اگر جان را خدا داده ست

چرا باید تو بستانی؟

چرا باید که با یک لحظه غفلت، این برادر را

به خاک و خون بغلطانی؟

گرفتم در همه احوال حق گویی و حق جویی

و حق با توست

ولی حق را -برادر جان-

به زور این زبان نافهم آتشبار

نباید جست…

اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار

تفنگت را زمین بگذار

http://www.4shared.com/file/129946863/2287f9ad/Shajarian_-_Fereydoun_Moshiri_-_Majid_Derakhshani_-_Zabane_Atash.html

Lay Down Your Arms!

Lay down your arms!

I cringe at seeing this ugly, ruinous tool.

The gun in your hand speaks the language of fire and lead.

Faced with this demonic, destructive weapon,

I have nothing, but a heart filled with love for you

You! Who art the enemy of friendship.

The language of fire and lead

Is the language of anger and bloodshed,

It is the language of the tyrant's wrath,

Come, sit, talk, listen,

The light of humanity may penetrate your heart.

Brother! If you are addressing me, sit down like a brother,

Lay down your arms.

Lay down your rifle

So that the life-destroying demon may leave your soul.

What do you know of the ways of humanity?

If life has been given by God

Why should you take it away?

Why, as the result of one moment of hatred,

Should you mire your brother in dust and blood?

Let us imagine that at every moment, you tell and seek the truth.

Let us imagine that right is on your side.

But, my dear brother, you should not express truth

Through the tongue of this dumb killing tool.

If your sleepy conscience has wakened at last,

Lay down your arms.

[Translated by Dr Farhang Jahanpour…

Quiet Life

2009-09-13T12:18:00.000-07:00

HAPPY the man whose wish and care
A few paternal acres bound,
Content to breathe his native air
In his own ground.

Whose herds with milk, whose fields with bread,
Whose flocks supply him with attire;
Whose trees in summer yield him shade,
In winter fire.

Blest who can unconcern'dly find
Hours, days, and years slide soft away
In health of body, peace of mind,
Quiet by day,

Sound sleep by night; study and ease
Together mixt, sweet recreation,
And innocence, which most does please
With meditation.

Thus let me live, unseen, unknown;
Thus unlamented let me die;
Steal from the world, and not a stone
Tell where I lie. Alexander Pope

2009-09-10T15:45:00.000-07:00

متن کامل نامه عبدالکریم سروش به آیت الله خامنه ای

۱۳۸۸/۰۶/۱۹

بنام خدا

عروسی خونين پايان يافت و داماد دروغين به حجله در آمد.

صندوق ها بر خود لرزيدند و ديوان در تاريکی رقصيدند.

قربانيان در کفن های سپيد به نظاره ايستادند و زندانيان با دست های بريده کف زدند

و جهانيان يک چشم خشم ويک چشم نفرت، داماد را بدرقه کردند.

چشم روزگار فاش گريست و خون از سر ايوان جمهوری گذشت.

شيطان خنديد و آنگاه ستاره ها خاموش شدند و فضيلت به خواب رفت.

آقای خامنه ای،

که اين کند که تو کردی به ضعف همت و رای؟

ز گنج خانه شده خيمه بر خراب زده

وصال دولت بيدار ترسمت ندهند

که خفته ای تو در آغوش بخت خوابزده

درين قحط سال فضيلت و عدالت همه از شما شاکی اند و من از شما متشکرم. "زان يار دلنوازم شکری است با شکايت." نه اينکه شکايتی نداشته باشم. دارم و بسيار دارم اما آنها را با خدا در ميان نهاده ام. گوشهای شما چندان از ستايش و نوازش مداحان پر و سنگين شده است که جايی برای صدای شاکيان ندارد. ولی من از شما بسيار متشکرم. شما گفتيد که "حرمت نظام هتک شد" و آبروی آن به يغما رفت. باور کنيد که در تمام عمر خود خبری بدين خوشی از کسی نشنيده بودم. آفرين بر شما که نکبت و ذلت استبداد دينی را اذعان و اعلام کرديد.

شادم که آخر الامر آه سحرخيزان به گردون رسيد و آتش انتقام الهی را برافروخت. شما حاضر بوديد آبروی خدا برود اما آبروی شما نرود. مردم به ديانت و نبوت پشت کنند اما به ولايت شما پشت نکنند. شريعت و طريقت و حقيقت مچاله شوند اما ردای رياست شما چين و چروک نخورد. اما خدا نخواست. دلهای سوخته و لبهای دوخته و خونهای ريخته و دست های بريده و دامانهای دريده نخواستند و نگذاشتند. پاکان و پارسايان و پيامبران نخواستند. محرومان و مصلحان و ستم کشيدگان و ستم ستيزان نگذاشتند.

"پری نهفته رخ و ديو در کرشمه حسن،" قصه جمهوری ولايی شما بود. و اينک خدا را شکر که پرده عصمت دروغين اين ديو دريده شد. رازش فاش و مشتش باز شد و تردامنی اش بر آفتاب افتاد. و جهانيان با خشم و حيرت آن را برهنه مشاهده کردند.

آقای خامنه ای،

می دانم که روزهای تلخ و سختی را می گذارنيد. خطا کرده ايد، خطايی سخت. تدبير اين خطا را من دوازده سال پيش به شما نشان دادم. گفتم آزادی را چون روش برگيريد. از حق بودن و فضيلت بودنش بگذريد. آن را برای رسيدن به حکومتی کامياب به کار گيريد. اين را که می خواهيد؟. چرا شيپور را از سر گشاد می زنيد؟ چرا ميان مردم عسسان و خفيه نويسان و جاسوسان می گماريد تا ضمير آنان را بخوانند يا به حيله و ترفند، سخنی از زير زبانشان بکشند، و راست و دروغ و نارس و ناقص بشما گزارش دهند؟ مطبوعات را، احزاب را، انجمن ها را، ناقدان را، مفسران را، معلمان را، نويسندگان را ... آزاد بگذاريد ، مردم به صد زبان حکايت خود را آشکارا خواهند گفت و پنجره های خبر و نظر را بر روی شما خواهند گشود وشمارا در تدبير ملک وتنظيم نظام ياری خواهند کرد. مطبوعات را خفه نکنيد. آنها ريه های جامعه اند. اما شما از بيراهه و کژراهه رفتيد. و اينک در طلسم تهلکه ای افتاده ايد و قربانی نظام بسته ای شده ايد که ديرگاهيست خود آن را آفريده ايد، که نه نقد در آن می رويد نه نظر، نه علم نه خبر. گمان می کنيد با خواندن بولتن های محرمانه و گوش کردن به مشاوران گوش به فرمان، خبرهای کامل و جامع را به چنگ می آوريد. اما هم انتخاب خاتمی هم انتخاب سبز موسوی بايد به شما نموده باشد که افيون استغنا وافسون استبداد، زيرکی و دانايی را از شما ستانده است. و اينک برای جبران آن گناه ناشی از جهل ناشی از استبداد، دست به ارتکاب گناهان بزرگتر می زنيد. و خون را به خون می شوئيد مگر طهارتی حاصل کنيد.

خيانت و تقلب کم بود دست به قتل و جنايت برديد، خيانت و جنايت بس نبود تجاوز به زندانيان را بر آن افزوديد، قتل و تجاوز و تقلب هنوز کم بود تهمت های جاسوسی و ناموسی را هم بر آن اضافه کرديد. درويشان و روحانيان و نويسندگان و دانشجويان را هم امان نداديد و از دم تيغ گذرانديد. عاقبت هم به جانيان و بانيان جايزه داديد و به ريش همه خنديديد و ريش سرباز بی نوايی را گرفتيد که چرا ماشين ريش تراشی را به سرقت برده است!

از صبر خدا در شگفت بودم. می دانستم که

لطف حق با تو مداراها کند

چونکه از حد بگذرد رسوا کند

می دانستم که مادران داغدار و پدران سوگوار در خفا می سوزند و می گريند و به زبان حال و قال با خدا می گويند:

ربنا اخرجنا من هذه القريه الظالم اهلها و اجعل لنا من لدنک وليا و اجعل لنا من لدنک نصيرا ( خداوندا ما را از اين محيط پرستم نجات بخش وبرای ما ياوری بفرست.)

می دانستم که "چه دست ها که ز دست تو بر خداوند است." زندانها معبد بود و عابدان روز و شب در سجود، سقوط ولايت جاير را از خدا به دعا می خواستند (و می خواهند).

ندای آقا سلطان که به خاک شهادت افتاد و حنجره اش به گلوله ستم سوراخ شد به درگاه سلطان عالم ناليدم که بازهم ندای خلايق را نمی شنوی؟ چون عيسی بر صليب گله کردم که "خدايا چرا ما را رها کرده ای"، مگر سياهکاران را نمی بينی که سبزها را سرخ کرده اند، مگر عبوسان و ترش رويان را نمی نگری که شيرينی ها را تلخ کرده اند، سوختن خرمن امنيت و کرامت انسان را می نگری و ذلت اعتراف زندانيان و شوکت شريرانه ستمگران را می بينی و بازهم استغنا می ورزی؟

تا روزی که آن اقرار مجبورانه و مکروهانه يعنی آن کلمات سه گانه را شنيدم: "هتک حرمت نظام"، که چون حديث سرو و گل و لاله و چون ثلاثه غساله جان بخش بود. گويی کلمات آن خطيب نبود. کلمات تو بود خدايا که در خطابه جاری شد. دانستم که دست به کار اجابت شده ای و باد را فرمان داده ای تا آتش را به کشتزار فرومايگان ببرد. سجده کردم و سپاس گزاردم که

آفرين ها بر تو بادا ای خدا

بنده خود را ز غم کردی جدا

آتشی زد او به کشت ديگران

باد آتش را به کشت او بران

آقای خامنه ای،

می خواهم به شما بگويم دفتر ايام ورق خورده است و بخت از نظام برگشته است، آبرويش به يغما رفته است و طشت رسوائيس از بام تاريخ افتاده است. کشف عورت شده است. خدا هم از شما رو گردان شده و ستاريت خود را باز گرفته است. آن دليری ها که در کنج خلوت و در پرده تزوير می کرديد فاش شده است. آه جگرسوختگان و جان باختگان و دهان دوختگان کارگر افتاده است و دامان و گريبان شما را سوخته است. خائفم که بگويم باب توبه هم به روی شما بسته شده است. شريعت هم از شما شفاعت نخواهد کرد که مشروعيت از شما گريخته است. ايران سبز از اين پس ديگر آن ايران سياه و ويران نيست. سبزی وسپيدی اين جنبش به عنايت و اجابت الهی بر سياهی جور شما پيشی گرفته است. خاک و آب و آتش و ابر و باد و مه و خورشيد و فلک در کارند تا به فرمان خدا بر عليه شما بشورند.

سالها اعوان و انصار شما زير چتر حمايت و ولايت شما چون شغالان گرسنه در پوستين خلق افتادند و امنيت و عدالت را از مردم ربودند، دهانشان را بستند، عزتشان را ستاندند، راحتشان را گرفتند، گلويشان را فشردند، خون در دل و اشک در چشمشان نشاندند، زهر قساوت را به آنان چشاندند و چون قومی اشغال شده به اسارتشان گرفتند، حقوقشان را پامال کردند، آزاديشان را به تاراج بردند، حرمتشان را شکستند، افکارشان را به سخره گرفتند، دينشان را وارونه کردند، کارخانه مقدس تراشی تراشيدند، و به نام دين خرافه فروختند، کامشان را تلخ و روزشان را شب کردند، دست خيانت در صندوق آراء شان گشودند، و پای اهانت بر کرامتشان نهادند، دانشگاه ها را به دست جهال سپردند، و بيت الاحزانی بنام صدا و سيما را از دروغ و تهمت انباشتند، و درس غلامی و غمناکی به مردم دادند. نظر حرام نمودند و خون خلق حلال، اجتماعات دروغين و گزاف بر پا کردند، و لاف زنان به مردم دنيا فروختند که همگان عاشقان سينه چاک نظام ولايتند. در زندانها و قتلگاه ها از قتل و تجاوز و تعدی و ضرب و شتم و جرح و شکنجه آن کردند که مغولان نکردند، شرع و قانون را زير پا گذاشتند، و علم جهل و تعصب برافراشتند، نادانان را بر کشيدند و دانايان را فروکوفتند، لذت را از جوانان و حرمت را از پيران دريغ داشتند، آيت الله های رنگين ساختند و فتاوای سنگين از آنان گرفتند تا نويسندگان و ناقدان را به طناب توحش خفه کنند و به ساطور سبعيت بند از بند بگشايند، در پی ماليخوليای دشمن ستيزی هر روز مهلکه ای و معرکه ای تراشيدند و جمعی را به بند کشيدند، و اقارير مضحک بر زبانشان نهادند و کيفرهای مهلک بر جانشان.عمله استبدادنظامی و قضايی بيداد را به نهايت رساندند، گويی نظام قسم خورده بود که از صدام و حجاج چيزی کم نياورد.

اين مکرهای سرد و رندی های واژگونه و زيرکی های ابلهانه، و ستم های آشکار و نهان و زور و تزوير های گران و حق کشی ها و آدم کشی ها و تقلب ها و تخلف های پر عفونت ودراز مدت ، آتشی در وجدان رعيت افروخت که کاشانه ولايت را بسوخت. آن اعتراض پس از انتخابات نه "رزمايش" بود، نه" فتنه" و نه" مسجد ضرار" (که دارالضرب شما هر روز مهری بر آن می زند)، بل طغيان و غليان غيرت بود بر عليه غارت. وجدانهای بيدار، بر رای خود، بر انتخاب خود، بر حقوق شهروندی خود، بر آزادی انديشه خود، غيرت ورزيدند و بر غارتگران رای و حقوق و آزادی، آرام و متين شوريدند. دزدان سراسيمه بر خود پيچيدند،ولی ما صدای خنده خدا را شنيديم که در فضا پيچيد. او از ما راضی بود. دعای ما را شنيد و جانيان و بانيان را رسوا کرد. مرگ ترانه (موسوی)، ترانه مرگ استبداد بود.

آقای خامنه ای،

بارها حافظان ،حکام جائر زمانه را بزبان رمز موعظه کردند که:

با دعای شب خيزان ای شکر دهان مستيز

در پناه يک اسم است خاتم سليمانی

و گفتند:

مکن که کوکبه دلبری شکسته شود

چو بندگان بگريزند و چاکران بجهند

نشنيدند و عاقبتشان را شنيدی.

جنبش سبز برای آفريدن ايرانی سبز اکنون محکم نهاد شده است. چون شجره طيبه ای که پايی در زمين و سری در آسمان دارد و به اذن خدا در ثمر بخشی است (اصلها ثابت و فرعها فی السماء – سوره ابراهيم). اين جنبش شهيد سبز خود، شعر و شاعر سبز خود، ادب و هنر و گوينده و گفتمان سبز خود را پيدا کرده است. محصول بيست سال جهاد فرهنگی و دردمندانه روشنگران و پيکارگران عرصه سياست و فرهنگ است. بيهوده می کوشيد با نظامی گری و انوری پروری به سبک سلطان سنجر و سلطان محمود آن را در هم بشکنيد. خود را مگر بشکنيد.

اين نه آن شير است کز وی جان بری

يا ز پنجه قهر او ايمان بری

فرو ريختن رعب رعيت و زوال مشروعيت ولايت بزرگترين دستاورد شورش غيرت بر غارت بود و شير خفته شجاعت و مقاومت را بيدار کرد. نه تطاول نظاميان نه تجاوز حراميان، نه خاک افشاندن در چشم مروت نه باد افکندن در آستين ژنده قدرت، نه تکيه بر سبعيت حيوانی نه حمله به علوم انسانی، نه مداحی مداحان مزدور نه شاعری شعر فروشان کم شعور، هيچکدام قامت مقاومت را خم نخواهند کرد. استبداد دينی رسوای کفر و دين شده است. و در مزرع سبز جنبش هنگام دروی آن رسيده است. ما اين را به دعا از خدا خواسته ايم و خدا با ماست.

برگشتن بخت و روزگار شاهدی شيرين تر از اين ندارد که عيدهای شما همه عزا شده است. و هر چه روزی شما را می خنداند اينک می گرياند و می لرزاند. دانشگاهی که می خواستيد به پابوس شما بيايد، اکنون به کابوس شما بدل شده است. تظاهرات خيابانی، اجتماعات آئينی، رمضان و محرم ،حج و روضه و ماتم همه برای شما نماد نحوست شده اند و به زيان شما روان می شوند.

ما نسل کامکاری هستيم. ما زوال استبداد دينی را جشن خواهيم گرفت. جامعه ای اخلاقی و حکومتی فرادينی طالع تابناک مردم سبز ماست.

ما آزادی را ارج خواهيم نهاد و قدر خواهيم دانست، همان آزادی که شما به آن ظلم کرديد و قدرش را ندانستيد و اکنون مظلمه اش را می بريد. فاشيسم مشربان به شما فروختند که آزادی يعنی بوالهوسی و اباحی گری و لاابالی روشی. و ندانستيد که شفای امراض مهلک نظام شما در اين خجسته آزادی است. بی جهت بدنبال مفسدان اقتصادی می گرديد (که در آن هم عزمی و جديتی نيست). اگر مطبوعات را آزاد می گذاشتيد، فسادها را رو می کردند و مفسدان جرات فساد نمی کردند. می گذاشتيد نقد شما را بگويند تا شما هم به ورطه استبداد رای و نخوت شوکت و فساد قدرت در نمی افتاديد. می گذاشتيد سخن راستين مردم را با شما در ميان بگذارند تا مستی بی خبری از سرتان بپرد. آنها مدارس ميهن اند، نه "پايگاه دشمن." و چه باک که درهای مدارس باز باشد و شما هم در آن شاگردی کنيد.

ما ديانت را هم ارج خواهيم نهاد، همانکه شما آن را بازيچه مصالح قدرت خواستيد و بنام آن درس غلامی و غمناکی به مردم داديد و ندانستيد که شادی و آزادی با ايمان راستين همپيمانند و اجبار فقيهانه، حريت مومنانه را می ستاند و قدرت شريعت مدار هم قدرت و هم شريعت را فاسد می سازد. حکومت بر مردمی شاد و آزاد و آگاه و چالاک افتخار دارد نه رعيتی دربند و غمناک.

***

با خود می گويم برای که اينها را می نويسم؟ برای نظامی که بخت از او برگشته و آب از سرش گذشته و تشنه در سراب مانده و خيمه بر خراب زده و چشم نجابتش بسته و ستون صلابتش شکسته و از چشم خواص و عوام افتاده و طشت رسوائيش از بام افتاده است؟ و آنگاه به ياد می آورم کلام خالق سبحان را در ذکر حکيم که:

و اذ قالت امه منهم لم تعظون قوما الله مهلکم او معذبهم عذابا شديدا قالوا معذره الی ربکم و لعلهم يتقون (آنان پرسيدند چرا کسانی را موعظه می کنيد که خدا قطعا هلاک و عذابشان خواهد کرد، موعظه گران گفتند عذری است تا خدا ما را به گناه آنان نگيرد، شايد هم پند ما در آنان درگيرد – سوره اعراف ۱۶۴)

بارخدايا تو گواه باش، من که عمری درد دين داشته ام و درس دين داده ام. از بيداد اين نظام استبداد آئين برائت می جويم و اگر روزی به سهو و خطا اعانتی به ظالمان کرده ام از تو پوزش و آمرزش می طلبم.

ای خدای خرد و فضيلت! به صدق سينه مردان راستگو و به آب ديده پيران پارسا دعای ما را هم با دعای سحرخيزان و روزه داران و عابدان و صالحان همراه کن و شکوه دردمندانه ما را بشنو و بر سينه های بريان و چشم های گريان ستمديدگان رحمت آور و بيش از اين خلقی را پريشان و خروشان مپسند. دوستان خود را به دست دشمنان مسپار و خرد و فضيلت را از اسارت اين نامردمان به در آر. باد را بگو تا خيمه استبداد را بر کند و آتش را بگو تا ريشه بيداد را بسوزاند. آب را بگو تا فرعون ها را غرق کند و خاک را بگو تا قارون ها را در خود کشد. ابرها وباران ها را بگو تا رحمت و عدالت و شادی و شفقت بر اين قوم مظلوم محروم ببارند و خارزار رذيلت ظالمان را به گلزار فضيلت عادلان بدل کنند.

آب و دريا ای خداوند آن توست

باد و آتش جمله در فرمان توست

گر تو خواهی آتش آب خوش شود

ور نخواهی آب هم آتش شود

تو بزن يا ربنا آب طهور

تا شود اين نار عالم جمله نور

رمضان مبارک ۱۴۳۰ قمری

شهريور ۱۳۸۸ شمسی

عبدالکريم سروش

رویایی دیدم

2009-09-01T12:59:00.000-07:00

زمانی بود که مردمان مهربان بودند

كه صدایشان لطیف بو دو حرفهاشان گیرا

زمانی بودکه عشق کور بود

و جهان ترانه ای بود و ترانه پر شور بود

همه زمانی بود و آنگاه همه چیز به هم ریخت

من رویایی دیدم در روزگاری كه حال نیست

زمانی كه امید افقی داشت

و زندگی ارزش زیستن

من دررویا دیدم که عشق نخواهد مرد

من دررویا دیدم که خداوند بخشنده است

آنزمان جوان بودم و بی باك

رویاها پرداخته می شدند وآنگه تلف

دیگر بهایی برای پرداخت نمانده بود

آوازی ناخوانده و شرابی ناچشیده نمانده بود

اما ببرها شباهنگام امدند
با صداهایشان به نرمی رعد
درحالیکه امیدها را می دریدند
رویاها را به شرم بدل ساختند

او یک تابستان درکنارم آرمید
روزهایم را با شگفتی بی پایان سرشار كرد
با گام های بلند كودكی ام را با خود برد
اما خزان كه آمد او دیگر نبود

و من هنوز رویای بازگشتش را می بینم
كه سالها در كنار هم زندگی خواهیم كرد
اما رویا هایی هستند که نمی توانند شد

وطوفان هایی كه ما را طاقتاشان نیست

من دررویایم زندگی ام را جور دیگری
از دوزخی كه در آن هستم می دیدم
از آنچه اكنون می بینم

زندگی، رویایی را كه در رویا دیدم، كشت.

Carpe Diem

2009-08-31T05:52:00.001-07:00

Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios temptaris numeros. ut melius, quidquid erit, pati. seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam, quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrhenum: sapias, vina liques et spatio brevi spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida aetas: carpe diem quam minimum credula postero

Leuconoe, don't ask it's dangerous to know what end the gods will give me or you. Don't play with Babylonian fortune-telling either. Better just deal with whatever comes your way. Whether you'll see several more winters or whether the last one Jupiter gives you is the one even now pelting the rocks on the shore with the waves of the Tyrrhenian sea - be smart, drink your wine. Scale back your long hopes to a short period. Even as we speak, envious time is running away from us. Seize the day,

دم را غنیمت شمار

2009-08-30T14:28:00.000-07:00

سیری در تاریخ شراب بهشتی، کوکا-کولا

2009-08-30T13:22:00.000-07:00

مي خوام براي تمام دنيا کوکا بخرم"

"و جنات تجري من تحتها...."!!!!

کوکاکولا© در هشتم ماه مه سال 1860، در آتلانتا از ايالت جورجياي آمريکا توسط داروسازي به نام جان پمبرتون توليد شد. او فرمول اين نوشيدني را در يک کتري سه پايه در حياط خانه اش آماده نمود.وي عصاره ي کوکاکولا© را ساخته و به داروخانه ي Jacob برد. اين عصاره در آنجا توسط مشتريان امتحان شد و کيفيت آن "عالي" برآورد شد. فروش اين نوشيدني گازدار با قيمت شيشه اي 5 سنت به مردم شروع شد. آب کربنات با اين عصاره مخلوط شد تا محصولي به دست آيد که در عين حال "سرحال آور و خوشمزه" باشد. اين شعار تبليغاتي کوکولا شد: "سرحال آور و خوشمزه" "Delicious and Refreshing". ©

لوگوي معروف کوکاکولا© را که تا به امروز بدون تغيير باقي مانده همکار و کتابدار پمبرتون، فرنک رابينسون، به خط اسپنسري طراحي کرد.

اولين فروش کوکاکولا© در همان داروخانه ي Jacob در هشتم مه همان سال شروع شد. فروش سال اول روي هم رفته حدود 50 دلار شد. جالب اينجاست که هزينه اي که جان پمبرتون در اين سال کرده بود بيش از 70 دلار بود.

تا سال 1905، نوشيدني بدون الکل که به صورت يک نوشيدني نيرو زا به فروش مي رفت، حاوي مقاديري کافئين و همچنين دانه ي کولا بود که اين گياه خود غني از کافئين است.

در سال 1887، تاجر و داروساز آتلانتايي، آسا کندلر، فرمول کوکاکولا© را از مخترعش، جان پمبرتون به قيمت 2300 دلار خريداري کرد. تا اواخر سال 1890 کوکاکولا© تبديل به يکي از محبوب ترين نوشيدني هاي گازدار آمريکا شد که اين به خاطر بازاريابي قوي کندلر بود. فروش شرکت کوکاکولا ©در دوره ي رياست آسا کندلر بين سالهاي 1890 و 1900 تا 4000درصد افزايش يافت.

زماني که کوکا-کولا براي نخستين بار به بازار آمد، دو ماده کليدي تشکيل دهنده ي آن کوکائين (بنزونيل متيل اکونين) و کافئين بودند. کوکائين آن از برگ گياه کوکا و کافئين آن از دانه هاي گياه کولا گرفته مي شد. (حرف K کولا براي بازاريابي بهتر تبديل به حرف C در Coca-Cola شد.)

کوکا – کوکائين

پمبرتون براي فرمول خود مي خواست که در هر گالن (3.78 ليتر) عصاره نوشابه، پنج اونس (حدودا 0.147 ليتر )برگ کوکا ريخته شود، که اين درصد قابل توجهي بود؛ اما در سال 1891 کندلر (بنيانگزار شرکت کوکا-کولا) ادعا کرد که فرمولش (که تفاوت زيادي با نسخه ي اصلي پمبرتون داشت) تنها حاوي يک دهم اين مقدار است. زماني کوکا-کولا حدود نه ميلي گرم کوکائين بازاي هر شيشه داشت، اما در سال 1903 اين مقدار حذف شد. کوکا-کولا هنوز هم داراي چاشني کوکائين است.

دانه هاي کولا-کافئين

دانه هاي کولا کار طعم دهنده را در کوکا- کولا انجام مي دهند، اما منبع کافئين نوشيدني هم هستند. مثلا در برچسب محتويات بطري هاي کوکا-کولايي که در انگلستان به فروش مي رسد نوشته شده "طعم دهنده ها (از جمله کافئين)".

دانه ي کولا حاوي تقريبا 2 تا 3.5 درصد کافئين است، طعم تلخي دارد . معمولا از آن در نوشيدني هاي غيرالکلي کولا استفاده مي شود. در سال 1911 دولت آمريکا لايحه اي عليه استفاده از کافئين در کوکا-کولا ارائه داد به اميد آنکه کوکا-کولا کافئين را از فرمول خود حذف کند، که رد شد. به دنبال آن، در سال 1912 لايحه غذاي سالم و مواد مخدر اصلاح شد، که در پي آن کافئين به فهرست مواد "عادت آور" و "زيان آور" اضافه شد که بر اساس آن توليد کننده مي بايست نام آن را روي برچسب محصول خود درج کند. کوکا-کولا حاوي 34 ميلي گرم کافئين است، در حاليکه کوکاي رژيمي بدون کافئين حاوي . ميلي گرم است.

شواهدي قوي وجود دارند دال بر اينکه کافئين مي تواند استقامت بدني را تا حد زيادي بالا ببرد. به همين دليل، کافئين جزو مواد ممنوعه توسط کميته بين المللي المپيک (IOC) اعلام شده است. با اين همه، کوکا-کولا اسپانسر اصلي بازي هاي تابستاني المپيک 1996 بود.

فرمول

فرمول دقيق کوکا-کولا يک راز تجاري پرآوازه است. نسخه ي اصلي فرمول در خزانه اصلي بانک سان تراست در آتلانتا نگهداري مي شود. افسانه اي در بين مردم جا افتاده است که فقط دو نفر از مديران به فرمول دسترسي دارند، که هر کدام از آنها فقط نيمي از فرمول را دارند. اما حقيقت اينگونه است که کوکا-کولا قانوني دارد که دسترسي به فرمول را فقط به دو مدير محدود مي کند، و هر کدام همه ي فرمول را مي داند.

"مي خوام براي همه دنيا کوکا بخرم"

اصل آهنگ "مي خوام براي همه دنيا کوکا بخرم" به 18 ژانويه سال 1971 و به مهي غليظ بر مي گردد. بيل باکر (Bill Backer) کارگردان تبليغات راديويي کوکا-کولا به لندن سفر مي کرد تا دو ترانه سراي ديگر به نام هاي بيلي ديويس (Billy Davis) و راجر کووک (Roger Cook) را براي تنظيم يک تبليغ راديويي براي کوکا-کولا که قرار بود توسط گروه محبوب آوازخوانان نيو سيکرز (New Seekers) اجرا شود ببيند. همينکه هواپيما به نزدکي بريتانيا رسيد، مه غليظ در فرودگاه هيثرو لندن مجبورش کرد در فرودگاه شانون ايرلند فرود بيايد. مسافران که خيلي هم عصباني بودند مجبور شدند با هم در اتاقهاي تنها هتلي که در دسترس بود سر کنند يا در فرودگاه بخوابند. اعصاب همه به هم ريخته بود و همه کلافه شده بودند.

صبح روز فردا، باکر ديد که مسافراني که شب پيش از همه عصباني تر بودند، حالا توي کافي شاپ فرودگاه و در انتظار اجازه ورود، مي خندند و با هم از بطري هاي کوکا-کولا تعريف مي کنند.

"همان لحظه خوب به يک بطري کوکا-کولا نگاه کردم. چشمم به واژه هاي آشناي آن خورد: "بيا يه کوکا بزنيم" که داشت به شيوه اي لطيف مي گفت: "بيا يه کم کنار هم باشيم." و من مي دانستم که در همان لحظه اي که من در آنجا، در ايرلند بودم، اين حرف در تمام دنيا داشت گفته مي شد. خوب اين ايده ي اوليه بود: اينکه به کوکا به آن منظوري که اول اول طراحي شده نگاه نکنيم (يک مايع سرحال آور) بلکه به عنوان ذره ي کوچکي از همدمي بين مردم، فرمولي جهان پسند که به لحظاتي در کنار هم بودن کمک مي کند بهش نگاه کنيم. ((بيل بارکر، کتاب اهميت و تغذيه افکار)) The Care and Feeding of Ideas (New York: Times Books/Random House, 1993)

و آهنگي با همين مضمون متولد شد: "ميخوام براي همه دنيا کوکا بخرم"

گوش کنید

Lyrics - I"d Like to Buy the World a Coke

I"d like to buy the world a home and furnish it with love,

Grow apple trees and honey bees, and snow white turtle doves.
I"d like to teach the world to sing in perfect harmony,
I"d like to buy the world a Coke and keep it company.
(Repeat the last two lines, and in the background)
It"s the real thing, Coke is what the world wants today.

مي خوام براي همه دنيا يه خونه بخرم و با عشق فرشش کنم

درخت سيب توش بکارم، زنبور عسل، قمري سفيد توش بيارم.

ميخوام به دنيا ياد بدم تا يک صدا آواز بخونيم

ميخوام براي همه دنيا کوکا بخرم تا کنار هم باشيم.

(دو خط آخر تکرار، و در زمينه

اين خود خودشه. دنيا الان کوکا مي خواد.

دانلود کنید

اين آهنگ که از راديو پخشد شد مورد استقبال واقع نشد بطوريکه حتي بسياري از شرکت هاي بطري پرکني پولي براي پخش آن ندادند.

اما تيزري که در ژولاي 1971 از تلويزيون هاي آمريکا با همين آهنگ پخش شد، موج علاقه مردم را به دنبال داشت. کوکا-کولا 250 ميليون دلار براي اين تبليغ در تلويزيون هاي امريکا هزينه کرد.

تا نوامبر همان سال، کوکا-کولا و نمايندگي هاي بطري پرکني، بيش از صد هزار نامه از مردم در مورد اين تبليغ دريافت کردند. در خواست براي اين آهنگ آنقدر زياد بود که خيلي از مردم به ايستگاه هاي راديويي زنگ مي زدند و مي خواستند که آهنگ دوباره پخيش شود.

نظرسنجي ها نشان مي دهند که اين تبليغ يکي از بهترين ها در تاريخ بوده است، و سي سال است که هنوز نت اين آهنگ از زمان نوشته شدنش به فروش مي رسد.

شايعات

شايعاتي که در خاورميانه براي کوکا-کولا ساخته شده از اين قرارند:

شايعه 1

پيغام هاي ضد اسلامي در طراحي لوگوي کوکالا وجود دارد (لا محمد لا مکه)

بعضي از مردم باورشان شده است که علامت تجاري کوکا-کولا را ميتوان با خواندن از سوي ديگرش، "لا محمد لا مکه" خواند.

پاسخ شرکت کوکا-کولا: اين ادعا درست نيست. علامت تجاري کوکا-کولا در سال 1886 در آتلانتاي ايالت جورجيا طراحي شد زمانيکه دانش عربي کمي وجود داشت.

در مه 2000? مفتي اعظم موسسه اسلامي الازهر، شيخ نصر فريد واصل، گفت که "اين علامت تجاري چه مستقيم و چه غير مستقيم توهيني به اسلام يا مسلمانان نمي کند." او همچنين گفت که اسلام با "گسترش شايعات بي بنيان و دروغهاي عامدانه که منافع عمومي يا شخصي ديگران را تحت تاثير قرار مي دهند" مخالف است.

دانلود بيانيه ي مفتي اعظم الازهر. (عربي ) (انگليسي)

شايعه 2

شرکت کوکا-کولا يک شرکت يهوديست. (يا گفته مي شود که شرکت کوکا-کولا وابسته به فرقه مذهبي مورمون است.)

پاسخ شرکت کوکا-کولا: خير. شرکت کوکا-کولا وابسته به هيچ مذهب يا گروه قومي نيست. کوکا-کولا هيچ دولت يا جريان سياسي يا مذهبي را پشتيباني نمي کند و با هيچکدام هم ستيز ندارد. شرکت کوکا-کولا شرکتي عمومي است و داراي سهامداراني از فرقه ها و قوميت ها و مذاهب گوناگوني از سراسر دنياست.

به اعتقاد ما اين شايعه به سال 1967 باز مي گردد، زمانيکه اتحاديه عرب، به دنبال تنش هايي که در خاورميانه بوجود آمدند، عليه شرکتهايي که در اسرائيل فعاليت مي کردند، اعلام بايکوت کرد. شرکت کوکا-کولا و شرکاي پرکننده اش، پيش از آنکه وارد اسرائيل شوند، در بسياري از کشورهاي عرب و مسلمان حضور داشت و پس از حذف بايکوت هم بازگشتند.

شايعه 3

کوکا-کولا حاوي موادي است که نامناسب گياهخواران و مسلمانان است.

پاسخ شرکت کوکا-کولا: هيچ يک از محصولات شرکت کوکا-کولا داراي مواد گرفته شده از پستانداران يا ماکيان نيستند. ما پيرو قوانين تمام کشورهايي هستيم که محصولاتمان در آنها به فروش مي رسند. اين کشورهايي که دين رسمي شان اسلام است همچون عربستان سعودي، مصر، اندونزي، مالزي، و پاکستان را نيز در بر مي گيرد.

شايعه 4

کوکا-کولا به اسرائيل کمک مي کند.

براي داغ کردن بايکوت عربها عليه شرکت کوکا-کولا و ديگر شرکت هاي امريکايي، انواع و اقسام شايعات ساخته شد که شرکت ما به اسرائيل کمک مالي مي کند. يکي از شايعاتي که خيلي هم پخش شد اين بود که NBC گزارش کرده بوده است که کوکا-کولا اعلام کرده سود چهار روز خود را به اسرائيل مي بخشد.

پاسخ شرکت کوکا-کولا: اين اطلاعات صحيح نيستند و توسط گروه هايي که اطلاعات اشتباه داشته اند يا خود مقاصد بدي داشته اند پخش شده اند. شرکت کوکا-کولا سياسي نيست، و هيچ کشور، دولت، يا جريان سياسي يا مذهبي خاصي را پشتيباني نمي کند.

شرکت کوکا-کولا و شرکاي پرکننده ي آن(شرکت هايي که فقط بطري پر مي کنند) در بيش از 200 کشور دنيا فعالند. خود شرکت کوکا-کولا يک شرکت جهانيست اما تجارت کوکا-کولا در هر کشوري مربوط به همان کشور است. نوشيدني هاي کوکا-کولا توسط همکاران پرکننده آن که داراي کارخانه هاي نوشابه پرکني و مرا کز فروش و توزيع هستند و آفراد بومي بسياري را به کار گماشته اند، توليد و فروخته مي شوند.

گردآور و مترجم : محسن قاسمي

منابع:

www.coca-cola.com

www.wikipedia.com

www.about.com